New York Stories 4

* Breukelen is het nieuwe Manhattan, zo hoorden wij van de meisjes met wie we de eerste avond in gesprek raakten. Op naar Brooklyn dus, te voet, over de Brooklyn-bridge. Aan de overzijde eerst een nogal verpauperde winkelstraat ingegaan. Dus zo ziet de echte Amerikaan eruit. We wilden vooral even naar het toilet, wat niet kon in de Wendy's, de Pizzahut, de Domino's, de KFC, de Dunkin' Donuts, en alle andere fastfood restaurants die op dezelfde honderd meter zaten. Dus dan toch maar naar de McD. Onze eerste keer in NYC. Geheel andere dingen op de kaart dan in Nederland. En met een écht blaadje sla, en een échte tomaat! Eerlijk. Heel vieze patat en... geen blanke te zien. We keken om ons heen en iedereen was zwart. Of Latino. Ze keken ons helemaal niet heel raar aan, maar dat kwam natuurlijk omdat ze heel politiek correct waren.

* In Brooklyn krijgen alle zwarte vrouwen witte kinderen.
Het was bizar om de blanke kindertjes met hun zwarte nanny's rond te zien banjeren. Het maakte me treurig, terwijl ze er toch gelukkig uitzagen.

* We waren erg blij met de Lonely Planet gisteren. We deden de Brooklyn-wandeling, die erg aan te raden was. Langs het water, met stunning views op Manhattan, maar ook langs minder voor de hand liggende straatjes. Tussen de Brooklyn Bridge en Manhattanbridge door gelopen. In een fijn café gezeten. Karl Lagerfeld gezien die het uitzicht ook prachtig vond. Superaardige vent.
(Een Amerikaan tegen mij: "Wat zou er hier gaan gebeuren?" Ik: "Hij gaat een fotoshoot doen hier, denk ik." "Maar wie is hij?" "Die vent met dat witte haar en die staart" "Ohja. Is hij beroemd?" "Hij heet Karl Lagerfeld" "Wow, die naam ken ik wel, die is beroemd, man").

* Omdat we Brooklyn meer eer aan wilden doen dan alleen het uitzicht op Manhattan, togen we dieper de wijk in. In de heerlijke winterzon door het Prospect Park gewandeld. Mijn linkervoet weigert dienst na 70 kilometer lopen in vier dagen. Daarna nog 10 kilometer door Boerum en Cobble Hill gestruind. Prachtige straten met voortuintjes en rode bakstenen. In één van de voortuintjes een authentieke Gazelle uit Zeeland aangetroffen! Om te eindigen in Smith street, waar diverse fantastische eettentjes en restaurantjes zaten. We aten bij een Michelin-recommended etablissement, in onze stadskleren, maar dat mocht. Het eten was helemaal niet duur, maar na de tax en de fooi erbij toch best wel.

* Bij deze veel dank voor jullie boekentips. Extremely Loud and Incredibly Close was fantastisch. Ook Russell Shorto's Nieuw Amsterdam vindt gretig aftrek! Het is hier zo fijn en we zijn nog lang niet weg. Sterkte met de sneeuw.
Hehehehe.