Geen trouwfeest in Wortel
Ik bestelde twee biertjes en het mooie Belgische meisje achter de bar wist niet wat ik bedoelde. De rest van de avond bestelde ik pintjes en elke keer moest ze weer lachen.
Ik was namelijk in Wortel. Wortel ligt in België, in de buurt van Meer en Minderhout. Onderweg waren we al, louter vanwege de plaatsnaam, even in Hei- en Boeicop, gemeente Zederik, gestopt. Wow. Dat was nog gewoon in Nederland.
In Wortel had ik (ik citeer de uitnodiging) geen trouwfeest.
De locatie van het geen trouwfeest was een kolonie in het boerenland, waar vroeger landlopers en andere onverlaten heen werden gestuurd. Nu mochten wij er bivakkeren. Er waren ook geiten en schapen en een tamelijk eng konijn met rode ogen en verkeerd-omme tanden. En ongeveer negenhonderd miljoen kinderen in de leeftijd 0 tot 10.
Ik ontmoette er de man met de imposante oranje bril, die artistiek leider was van een theatergezelschap en fan van de Nederlandse parlementaire democratie. Ik ontmoette zijn vrouw, die eruitzag als 30 maar een dochter had van 21, die verzuchtte dat haar man enkel nog naar Nederlandse duidingsprogramma's keek, waarmee zij actualiteitenprogramma's bleek te bedoelen. De moeder van de Weasleys uit Harry Potter was er ook. Ik sprak met een man die zei dat hij de saaiste naam van België had, maar toen hij 'm uitsprak, was het betoverend. Hij kende alle Nederlandse reclames en kon alle bijbehorende liedjes in een soort Haags nazingen "Joowgo Joowgo". De onvoorstelbaar geweldige band had dermate ontroerende zangertjes dat ik me afvroeg waarom ik dat vroeger niet zag, toen ik net zo oud was als zij. Het regende veel, maar niet altijd, en later helemaal niet meer.
Ik zag kinderen met rode wangen en grote, vrolijke ogen veel te laat opblijven omdat hun ouders te dronken waren om het erg te vinden. Ik zag een dikke man zo uitbundig met zijn vrouw dansen dat ik vreesde voor een hartaanval of zwaargewonde omstanders. Ik sprak met de man die me alles kon vertellen over Hugo Matthijssen en Dikke Lu, en liedjes genaamd "Vindegij mijn gat niet te dik in deze rok". Als iemand de cd heeft van The Clement Peerens Explosition, hoor ik het graag.
Danig moeite had ik met normaal blijven praten, per ongeluk steeds de zachte g gebruikend, terwijl ik die tongval helemaal niet machtig ben. Schor werd ik van mijn Jambers-imitatie, iets wat zeer verslavend bleek en vooral voor mij aangenaam. Ik werd een beetje verliefd op alle Belgen. Een van hen zei dat wij Ollanders de Belgen altijd een bietje uitlachten en toen ik zei dat dat klopte, maar dat dat uit liefde was, toen werd hij rood en deed hij een dansje.
Om 2 uur gingen we te bedde en werd er bedroevend weinig gekeet. 's Ochtends om 5.15 uur kraaide de haan en dat bleef hij om de 9 minuten doen, gelijk de snoozefunctie op mijn wekkerradio. Toen schrobden wij de vloer, deden wij de vaat, droogden wij af en hoorden wij dingen als:
"M'n nonkel moet de wagen nog inlaaien."
Want zo hoort het bij een geen trouwfeest.
Het was zo fijn en toen ik door M en A was afgezet met de auto en het laatste stuk naar huis liep, leek het wel alsof ik een week was weggeweest.
Ik wist dat het hele sprookje maar even had geduurd, toen ik mijn spijkerbroek van het wasrek haalde en deze nog nat bleek te zijn.
Ik heb m stiekem toch geplaatst :-) Maar die Weasleys had ik al verbeterd. Fioew. Beetje druk. Haha.
Wat een prachtig verslag. Wie maalt er dan om wat technische dingetjes. Ik werd meegevoerd door de sfeer en zag ze niet. Ik zag alleen het schilderij en wou dat ik er bij geweest was. Maar heb geen reden jaloers te zijn, ik had ook een hele vakantie in slechts een weekend.
En agge da dan allemoal gedoan et, zijde dan blij ene Amsterdamse te zijn!?
Ik moest op de een of andere manier denken aan een bezoekje aan mijn ouders in het bijna belgische Brabant. Dan ben ik stiekum blij terug te zijn in A’dam…
Ik heb de gelijknamige debuutcd van CPX, met daarom oa dikke lu, vindegij mijn gat, boecht van dunaldi, en vele steengoeie andere in mijn bezit. (ik ben dan ook vlaming).
ik kan je wel eens wat doorsturen als je wil!
(op een cassetje waar is de tijd ook nog de fijne “dankuwel” van den Hugo solo, met ook erg leuke nummers, in een beter verstaanbaar taaltje dan het vettig antwaarps van Clement Peerens en Vettige Swa.
Toen ik in Wortel was, was het ronduit saai. Misschien moet ik de volgende keer beter kijken. Of ook eens naar een geen huwelijksfeest!
ik wil graag elke dag zo’n stukje Merel, kan dat :-) Ik word er namelijk best een beetje gelukkig van.
Heeft iemand enig idee waarom die wekkers allemaal na 9 minuten opnieuw snoozen? Zou dat wetenschappelijk onderzocht zijn, dat je na 8 minuten nog te wakker bent en na 10 alweer te ver weggedoezeld?
(daar is trouwens weinig radio aan, aan zo’n snoozende wekker)
Die vrouw waar die dikke man mee danste tot hij bijna een hartaanval kreeg, was helemaal niet zijn vrouw maar die van iemand anders. Zijn vrouw was er ook, maar die danste dan weer niet. Of toch niet zo als haar man danste.
Ook de man van de vrouw die danste met de dikke man danste zelf niet. Al was die er dus ook.
En wij zijn heel beniewd naar de man met de saaiste naam van Belgi?…
iamzero & ellen: niet alleen in de nrc.next, maar ook in de intermediair van 8 juni (geen zin om het geheel over te schrijven… maar de clou zat ‘m in makkelijk technisch vervaardigbaar, zowel analoog als digitaal)
Een tip om het Vlaamse geluksgevoel vast te houden: het liedje ‘Kvraaghetaan’ van de Fikskes. Erg mooi.
Hei-en boeicop is vlakbij Schoonrewoerd, ook een onbekend dorp waar ik opgegroeid ben. En nu wonend in Staphorst, das dan wel bekend.
Klinkt inderdaad als een sprookje! Ik ga ook maar eens een geen trouwfeest houden. Daar heb ik alle reden toe!
Een schitterend verhaal, komisch en ontroerend tegelijk! … en als Vlaamse, zo herkenbaar!
Wij Vlamingen “leven” zo graag, wees welkom laat je verrassen en geniet!
met dit weer is je spijkerbroek met een week ook nog wel nat, maar dat terzijde…
ik vind dit [ook] ??n van je prachtigste stukjes in tijden, merel, egj s?pper ! zoals de belgjen zegjen… [hm..]
Ik kom vaak in Leuven. Leuk! Dacht ik in het begin, maar helaas: de Bourgondische Belg is niet overal te vinden. Misschien omdat Leuven net op de grens ligt?
Hei en Boeicop, daar heb ik vroeger heel vaak gevoetbald. HSSC ’61 heet die club, speelt in het oranje-zwart. Echte boeren. Volgens mij heb ik er nooit verloren maar wel veel schoppen gehad.
Jambers imiteren is heerlijk. Hoor het mp3tje van Marco de bigridder op:
http://www.beleefbaar.nl/blog/new_pivot/..
Wat een geweldig stuk Merel! Echt hartstikke leuk om te lezen.
Ik vraag me eigenlijk wel af waarom dat Belgische meisje het woord ‘biertjes’ nog niet kent. Of was jij de eerste die een biertje bestelde ipv een pintje?
- uitnodging – Weasley’s moet zijn: Weasleys – negenhonderdmiljoen moet zijn: negenhonderd miljoen
(even verbeteren en dan hoef je deze reactie niet te plaatsen hoor)