Een donderdag
Ik stond hoger dan de trauma-helikopter op het dak van de VU.
En ik bevond me nog maar op eenderde van het kantoorgebouw.
Mijn eerste keer Zuidas.
Eenmaal buiten kwam ik Jaap Stam tegen, in gezelschap van een jonge speler.
Hij zag eruit alsof hij geloofde in een 4-0 overwinning.
Enkele
minuten later liep ik in mijn eentje over het statige grindpad van
Zorgvlied, de mooiste begraafplaats van Amsterdam. Ik kon me niet
herinneren hier ooit in mijn eentje te zijn geweest. Maar ik was op een
leeftijd gekomen dat dat soms wel zo is.
In de lange rij voor de condoleances bekeek ik de bezoekers - het zou zomaar mijn familie kunnen zijn.
Vriendin G. stond er moedig bij.
Ik verontschuldigde me omdat ik tranen in mijn ogen kreeg, terwijl zij
zo monter handen stond te schudden. Maar één keer had ik haar moeder
gezien.Ze kneep in mijn vinger en zei wow.
Mijn ring.
Buiten zaten mensen in de zon. Ze keken redelijk ontspannen.
Ik ging maar eens een lang eind fietsen met mooie muziek.
En flink veel hoop dat mijn dierbaren voorlopig nog niet aan de beurt zijn.
Tja, onze enige zekerheid en ook daar ga je aan wennen. Die begrafenisparty’s lijken soms complete netwerksessies, je moet er maar lol in hebben. Met alle respect overigens voor de overledenen en niet te vergeten, nabestaanden. Na-bestaan. Tja.
Met alle respect voor je vriendin overigens, ik zou het vreselijk vinden als mijn moeder niet meer was, zoals men dat dan zegt.
Dit soort dingen zet je weer even met beide benen op de grond en doet je beseffen wat er nou echt belangrijk is in het leven… Sterkte.
Een lang eind fietsen met mooie muziek doet wonderen. Soms. Soms ook niet. Hoe dan ook een mooi stuk fietsen en een mooi stuk tekst.
Ik heb vandaag voor derde !!!! keer dit jaar rouwbloemen moeten bestellen, ik hoop dat ik er nu klaar mee ben voor dit jaar!
Dat hoop ik trouwens ook voor jou en iedereen! Mooi stukje!
Inderdaad een mooi stukje. Heb de woorden in me opgenomen. En geluisterd naar de gedachten die het in me opriep.
Sterkte voor jou en natuurlijk vooral je vriendin. Erg mooi stukje op een mooie dag: gisteren zou mijn zusje 28 zijn geworden…
Ook ik kwam Jaap Stam ,deze week, zelfs twee keer tegen. Eigenlijk net zo eng als een begraafplaats.
Sluit me bij vorige reacties aan, mooi stukje Merel. Roept altijd overpeinzingen op aan hen die er niet meer zijn. Een kaarsje aansteken doe ik ook wel, dat heeft altijd iets troostends, vind ik.
Nu toch even iets prozaisch: had je een nieuwe ring om of een grote ring of een heel bijzondere ring???
Ja, die ring roept nogal veel vragen op. Het ging om een ring die ik van mijn tante heb gekregen – al 1,5 jaar geleden volgens mij. Dus geen verloving ofzo haha. Het is wel een heel mooie ring. Maar het ging me meer om de interactie tussen ons. Dat je blij bent dat iemand iets zegt, al gaat het over een ring.
Ik heb een kaarsje aangestoken. Ik ben op een leeftijd gekomen dat je dat soms doet. Goed dat je er was; dat zal je vriendin op prijs hebben gesteld.